مشاوره پایان نامه و مقاله حسابداری، ارائه مقالات روز حسابداری از نشریات معتبر، ارائه ترجمه تخصصی حسابداری و مالی، ارائه اطلاعات صورتهای مالی شرکتهای بورسی، تحلیل آماری تخصصی پژوهش های حسابداری و مالی، ارائه پیش پروپزال تلفن: 09146622440 (برای مدت زمان محدود، مقالات انگلیسی به صورت رایگان قابل دانلود می باشد)

حاکمیت شرکتی، مقاله حاکمیت شرکتی و پایان نامه حاکمیت شرکتی، تعریف و اصول حاکمیت شرکتی در ایران

حاکمیت شرکتی، مقاله حاکمیت شرکتی و پایان نامه حاکمیت شرکتی، تعریف و اصول حاکمیت شرکتی در ایران

حاکمیت شرکتی، مقاله حاکمیت شرکتی و پایان نامه حاکمیت شرکتی، تعریف و اصول حاکمیت شرکتی در ایران


چکیده:

حاکمیت شرکتی چیست، تعریف حاکمیت شرکتی، اصول حاکمیت شرکتی، حاکمیت شرکتی در ایران، مقاله و پایان نامه های حاکمیت شرکتی:

در این پست در ارتباط با موارد فوق به ترتیب مطالبی عرضه شده است:

حاکمیت شرکتی چیست و تعریف آن:

برای دستیابی به تعریفی جامع و کامل از نظام حاکمیت شرکتی لازم است به فرآیند طرح و تکوین این مفهوم پرداخته شود. بررسی متون متعدد و معتبر نشان می‌دهد که اولین و قدیمی‌ترین مفهوم عبارت حاکمیت شرکتی، از واژه‌ی لاتین «Gubernare» به معنای هدایت کردن گرفته شده است، که معمولاً در مورد هدایت کشتی بکار می‌رود و دلالت بر این دارد که اولین تعریف حاکمیت شرکتی بیشتر به راهبری تمرکز دارد تا کنترل (حساس یگانه، 1385). بررسی ادبیات موجود نشان می‌دهد که هیچ تعریف مورد توافقی در مورد حاکمیت شرکتی وجود ندارد. تعریفهای موجود از حاکمیت شرکتی در یک طیف وسیع قرار می‌گیرند. دیدگاه های محدود در یک‌سو و دیدگاه‌های گسترده در سوی دیگر طیف قرار دارند. در دیدگاه‌های محدود، حاکمیت شرکتی به رابطه‌ی شرکت و سهامداران محدود می‌شود. این الگو در قالب نظریه‌ی نمایندگی بیان می‌شود. در آن‌سوی طیف، حاکمیت شرکتی را می‌توان به‌صورت شبکه‌ای از روابط در نظر گرفت که نه‌تنها میان شرکت و مالکان آن‌ها (سهامداران) بلکه میان شرکت و تعداد زیادی از ذینفعان ازجمله کارکنان، مدیران، فروشندگان، دارندگان اوراق قرضه و غیره وجود دارد؛ چنین دیدگاهی در قالب نظریه‌ی ذینفعان دیده می‌شود. با توجه به نظریه‌های مذکور، در اینجا چند تعریف از حاکمیت شرکتی ارائه می‌شود. این تعریف‌ها از نگاهی محدود و درعین‌حال توصیف‌کننده‌ی نقش اساسی حاکمیت شرکتی آغاز می‌شود و سرانجام به تعریفی گسترده خاتمه می‌یابد که پاسخگویی حاکمیت شرکتی را در برابر ذینفعان و جامعه در برمی‌گیرد (آقایی و همکاران، 1388).

حاکمیت شرکتی عبارت از فرآیند نظارت و کنترل برای تضمین عملکرد مدیر شرکت مطابق با منافع سهامداران است (حساس یگانه، 1385). حاکمیت شرکتی رویه‌ها و اقداماتی است که شرکت‌ها از طریق آن اداره می‌شوند و به‌وسیله‌ی آن پاسخگوی سهامداران، کارکنان و جامعه می‌باشند (ابراهیم، 2004). سازمان همکاری و توسعه‌ی اقتصادی حاکمیت (راهبری) شرکتی را به این صورت تعریف کرده است: «مجموعه‌ای از روابط بین مدیریت، هیئت‌مدیره، سهامداران و سایر ذینفعان شرکت». بانک جهانی نیز حاکمیت شرکتی را به این صورت تعریف می‌کند: «حاکمیت شرکتی به حفظ تعادل میان اهداف اجتماعی و اقتصادی و اهداف فردی و جمعی مربوط می‌شود. چارچوب حاکمیت شرکتی برای تقویت استفاده‌ی مؤثر از منابع و نیز برای پاسخگویی لازم به‌منظور نظارت بر آن منابع بوده و هدف آن هم‌راستا نمودن هر چه بیشتر منافع افراد، شرکت‌ها و جامعه است» (ابراهیم، 2004).

حاکمیت شرکتی در ایران:

هر چند در ایران، بورس اوراق بهادار از اوایل دهه‌ی 1340 تأسیس شده و در قانون تجارت و به ویژه در لایحه‌ی اصلاحی اسفند ماه 1347 در مورد نحوه‌ی تأسیس و اداره‌ی شرکت، تا حدودی بحث شده بود، ولی موضوع حاکمیت شرکتی با مفهوم کنونی آن، در چند سال اخیر مطرح شده است. این موضوع در اوایل دهه‌ی 1380 و توسط مسئولان سازمان بورس اوراق بهادار و در مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی مطرح و موردبررسی قرارگرفته و پس‌ازآن در وزارت امور اقتصاد و دارایی موردبررسی قرار گرفت. در اواخر سال 1383 مرکز تحقیقات و توسعه‌ی بازار سرمایه‌ی سازمان بورس اوراق بهادار اولین ویرایش آیین‌نامه‌ی حاکمیت شرکتی را منتشر کرد. این آیین‌نامه در 22 ماده و دو تبصره تنظیم شده و شامل تعریف‌ها، وظایف هیئت‌مدیره، سهامداران، افشای اطلاعات، پاسخگویی و حسابرسی است. این آیین‌نامه با توجه به ساختار مالکیت و وضعیت بازار سرمایه و با نگرش به قانون تجارت تنظیم شده است (حساس یگانه، 1385).

چارچوب حاکمیت شرکتی در ایران

سازوکارهای راهبری شرکتی را می‌توان به دو گروه داخلی و بیرونی طبق جدول (2-1) طبقه‌بندی کرد. سازوکار داخلی شرکت شامل: (1) تمرکز مالکیت، (2) هیئت‌مدیره، (3) روش جبران خدمات مدیران و (4) ساختارهای سازمانی چندبخشی است. سازوکار بیرونی به بازار کنترل شرکتی اشاره دارد که در ایران متداول نیست:

 

سازوکار داخلی:

تمرکز مالکیت: مالکیت نسبی هر یک از سهامداران حقیقی یا حقوقی (سرمایه‌گذاران نهادی).

هیئت‌مدیره: افرادی که مسئول حفظ منافع مالکان می‌باشند و این مسئولیت را از طریق کنترل تصمیمات راهبردی (استراتژیک) مدیریت ارشد ایفا می‌کنند.

جبران خدمات مدیران: استفاده از سود، پاداش و محرک‌های بلندمدت به‌منظور تطبیق و همسو نمودن منافع مالکان.

ساختارهای سازمانی چندبخشی: جابه‌جایی بخش‌های کسب و کار به‌منظور کنترل تصمیم‌های راهبری مدیریتی.

 

ساختار بیرونی:

بازار کنترل شرکتی: به دست گرفتن کنترل شرکت‌هایی با عملکرد ضعیف به‌منظور بهبود مزیت‌های رقابتی.

 

بانک جهانی نیز چارچوبی را برای مطالعه‌ی راهبری شرکتی ارائه نموده است. درون این چارچوب نیروهای داخلی و بیرونی وجود دارند که مواجهه‌ی آن‌ها با یکدیگر بر رفتار و فعالیت شرکت‌های موجود تأثیر می‌گذارد. نیروهای داخلی روابط بین بازیگران اصلی شرکت را تعریف می‌کنند و نیروهای بیرونی رفتار عوامل داخلی را نظم می‌بخشند. در اقتصاد بازار، این نیروها، نهادها و سیاست‌هایی هستند که شفافیت، نظارت و انضباط بیشتر شرکت را تضمین می‌کنند. نمونه‌های مشخصی از این نیروهای بیرونی شامل چارچوب قانونی سیاست‌های رقابت، حقوق سهامداران و نحوه‌ی اعمال آن، سیستم حسابداری و حسابرسی، سیستم ورشکستگی و بازار کنترل شرکتی است. ویژگی‌های نیروهای داخلی و بیرونی در مجموع روش‌های مختلفی را برای ایجاد دامنه‌ای از سیستم‌های راهبری شرکتی فراهم می‌کنند که انعکاسی از ساختارهای بازار، سیستم‌های قانونی، سنت‌ها، مقررات و ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی است.

با توجه به عوامل مؤثر بر راهبری شرکتی، در نظام راهبری شرکتی بورس اوراق بهادار تهران تأکید اصلی باید بر متغیرهای تحت کنترل داخلی قرار گیرد. در این میان هیئت‌مدیره، نحوه‌ی سازماندهی، پذیرش مسئولیت و ایفای آن بسیار حائز اهمیت است. عموماً تمرکز اصلی دستورالعمل‌ها، رهنمودها و منشورهای راهبری شرکتی نیز برافزایش اثربخشی و کارآمدی هیئت‌مدیره است (هیئت‌مدیره‌ی بورس اوراق بهادار تهران، 1386).


 


حمایت از ما